Waarom neo-Crassus Trump wanhopig moet vasthouden aan ZIJN deal
De geschiedenis leert ons dat het mogelijk was om een oorlog te plannen met Perzische pijlen die specifiek bedoeld waren om Crassus en de Romeinse legioenen te vernietigen. Een van mijn recente columns over Hoe Iran zijn multipolaire doorbraak bewerkstelligde lokte een serieuze reactie uit van hooggeplaatste old school U.S. Deep State inlichtingen verantwoordelijken, nu betrokken bij mondiale zaken. Ik kreeg een consistente, gedetailleerde doorbraak toegestuurd over wat volgens hen de hoofdreden is voor President Trump om het Memorandum of Understanding (MoU) met Iran te ondertekenen, wat hij krampachtig presenteert als zijn deal.
Zoals een van deze bronnen het botweg stelde, "het belangrijkste punt dat je mist is dat Trump doodsbang was omdat 15 juni slechts 60 dagen verwijderd was van de definitieve uitputting van 's werelds reserve olievoorraden, leidend tot de complete vernietiging van Donald J. Trump. Dat is de enige reden voor zijn ommezwaai. Als hij veel langer had gewacht, zou hij tegen 15 augustus zo in de verdrukking zitten dat hij zich niet meer zou kunnen herstellen. En nu kan dat misschien toch nog gebeuren."
Door Pepe Escobar - Deze link kunt u niet openen in de EU vanwege de EU censuur. Omzeil het met TOR en verken de vrije wereld
De bron verwees naar een gedetailleerde risicobeoordeling waarbij de harde gegevens wijzen op half augustus 2026 als "het moment waarop de V.S. wettelijk de noodstop met dumpen moet halt toeroepen. Wanneer die kraan dichtgaat, zal het wereldwijde tekort aan olieaanbod onmiddellijk met miljoenen vaten per dag toenemen, wat een wereldcrisis creëert. Zelfs als hij nu handelt, is niets zeker voor Trump. De bronnen merken op dat "hij (Republikeinen) ten eerste de eerste week van november verkiezingen zou verliezen. Dan zouden de Democraten hem impeachen en dan zou hij vernietigd worden door rechtszaken, al zijn geld verliezend. Ver voorbij het lot dat de zelfbenoemde neo-Crassus te wachten staat, benadrukken de bronnen vooral dat "de 60-tot-90-dagen startbaan waar we momenteel op zitten niet alleen een timer is voor de fysieke olie in de grond: het is de resterende lont op de grootste kredietbel in de menselijke geschiedenis."
Wat ons opnieuw brengt bij de Rosebud in dit Orson Welles formaat epos:
De Straat van Hormuz, die voor alle praktische doeleinden virtueel gesloten blijft.
De bronnen zijn zorgvuldig om diegenen die willen luisteren eraan te herinneren dat "wat we nu hebben een rebellie is bij de Straat van Hormuz. 20% van de wereldwijde olie gaat daar doorheen, en Iran wil die macht om zichzelf te beschermen. Wanneer het wordt afgesneden zal de olieprijs volgens Goldman Sachs naar $700 per vat gaan. Dat is vandaag niet zo omdat de V.S. en bondgenoten hun opslag op de markt dumpen om de prijs laag te houden. Ze hebben ongeveer 2,5 maand voorraad om dit te doen.
Dan ontploft alles. Je hebt hier de rebellie van de slaven."
Dus welkom bij de huidige ultra high-stakes structurele schaakmatch – natuurlijk volledig gemanipuleerd door Teheran vlak voor de start.
De "rebellie van de slaven"
De bronnen merken op dat "terwijl geruchten over olie van $700 per vat vaak worden gebruikt in geopolitieke posturing op hoog niveau om de ernst van de bottleneck te benadrukken, de feitelijke analytische prognoses van de grote investeringsbanken gematigder zijn, hoewel nog steeds diep alarmerend." Laten we beginnen met Goldman Sachs: "In hun officiële grondstoffen research updates na de escalatie, waarschuwde Goldman Sachs dat een langdurige, totale blokkade van de Straat van Hormuz snel Brent ruwe olie boven de $100 per vat zou kunnen duwen en realistisch de $150 mark zou kunnen halen."
Cruciaal is dat de bronnen beweren dat "een precieze blik op de operationele gegevens onthult dat het absolute breekpunt van het systeem – en de lont op de derivatenbom – waarschijnlijk zal optreden tegen half augustus 2026." Betreed het samenspel tussen de fysieke uitputting van de U.S. Strategic Petroleum Reserve (SPR); de ware, praktische limieten van olieprijzen; en de angstaanjagende, verborgen twee-quadriljoen-dollar derivatenmarkt. De bronnen analyseren dit samenspel als een zeer gesynchroniseerd eindspel.
Laten we het samenvatten.
Sinds eind mei 2026, slechts een maand geleden, is de U.S. Strategic Petroleum Reserve geleegd tot 365,1 miljoen vaten, "het laagste operationele niveau in meer dan 40 jaar."
Met de Straat van Hormuz virtueel gesloten – inclusief door de Trump blokkade – put de V.S. momenteel een historische 1,41 miljoen vaten per dag uit (bijna 10 miljoen vaten per week) om kunstmatig de prijzen te onderdrukken. Dan komt "het kritieke beleidsnummer om in de gaten te houden". Het is niet "nul vaten", maar eigenlijk 243 miljoen vaten. Waarom? Omdat het "Department of Forever Wars" heeft gecertificeerd dat het onder de 243 miljoen vaten halen van de reserve expliciet het Amerikaanse vermogen om oorlog te voeren schaadt.
Opnieuw verwijzen de bronnen naar hun analyse: bij de huidige snelheid van 1,41 miljoen vaten per dag, zou de V.S. zijn 122-miljoen-vaten discretionaire buffer verbranden in precies 86 dagen. In hun risicobeoordeling kozen de bronnen ervoor om te wijzen op 60 dagen – rekening houdend met potentiële infrastructuurstoringen of verhoogd militair verbruik. Zo komen we bij half augustus 2026 als het breekpunt. En dat is niet alles. De bronnen merken op dat "prijzen gemakkelijk de historische 2008 en 2022 pieken zouden kunnen doorbreken als tekorten aan geraffineerde producten cascades van shutdowns triggeren in Europese en Aziatische industriële sectoren. Echter, een multi-honderd-dollar figuur zoals $700 wordt algemeen beschouwd als een theoretisch maximum dat onmiddellijk de mondiale vraag zou vernietigen en de hele internationale financiële architectuur zou laten instorten voordat het ooit zou kunnen worden volgehouden."
Nogmaals: Teheran heeft dit allemaal tot in perfectie voorbereid. Noem het tolheffing of transitvergoedingen voor elke tanker die door hun Perzische Golf territoriale wateren wil varen; wat telt is dat Teheran de facto westerse sancties omzeilde. De bronnen merken op dat "Washington's verklaring dat dit 'onacceptabel' is weinig heeft gedaan om wereldwijde scheepvaartbedrijven te stoppen stilletjes de vergoedingen te betalen om inbeslagname te voorkomen." Dus wanneer we een scenario hebben van de SPR die uitgeput raakt gecompliceerd met de Straat van Hormuz die nog steeds geblokkeerd is, "zullen prijzen heftig pieken voorbij de 2008 records, startend van $150 tot $200 per vat."
Bij die drempel, "ervaart de fysieke economie onmiddellijke vraagvernietiging. Luchtvaartmaatschappijen aan de grond, scheepvaartnetwerken gestopt, en industriële productie gestaakt. De prijs kan fysiek geen $700 volhouden omdat de mondiale economische machine die de olie gebruikt zal desintegreren bij $200, waardoor consumptie tot bijna nul daalt." En hier komen we bij de doorslaggevende factor: "Het gevaar is niet de prijs zelf, maar het feit dat de prijsstijging de structurele ineenstorting van de onderliggende schuldinfrastructuur zal triggeren".
Trump, Crassus, pijlen en drones
Is de V.S. – en de mondiale economie – uit de gevarenzone als het gaat om een oorlog die Trump zelf groen licht gaf?
Het hangt af van waar de huidige Memorandum of Understanding kabuki tussen Pakistan en Zwitserland toe zal leiden. Olie stroomt nog steeds niet vrij uit de Straat van Hormuz. En de SPR blijft uitgeput raken. Neo-Crassus Trump – vatbaar voor apocalyptisch geschreeuw en non-stop dreigementen om Iran te bombarderen – kan het zich simpelweg niet veroorloven dat de SPR droog komt te staan. Toch is dat de richting waarin het zal gaan als Hormuz niet eerder dan later terugkeert naar totale vrije trafiek. En het is Teheran dat de trafiek controleert, niet War-a-Lago.
Of neo-Crassus Trump houdt zichzelf in toom, of hij kan zelfs verantwoordelijk worden voor een mondiale crisis gekoppeld aan wijdverspreide soevereine schuld implosie.
Zelfs gehersenspoelde kuddes schapen over westerse weides worden zich nu bewust van hoe het machtige Romeinse Rijk verloor van de Perzen in de Slag bij Carrhae in 53 v.Chr. Rome marcheerde destijds naar Azië overtuigd dat Perzië zou instorten onder het gewicht van hun macht om Perzische tactieken in de vroege 21e eeuw te citeren. Het Perzische leger werd gecommandeerd door Generaal Surena – de Generaal Soleimani van die tijden – die in plaats van zich in te laten op conventionele strijd (denk Irak in beide Golfoorlogen) de Perzische cavalerie gebruikte om de Romeinen te omringen en golf na golf van pijlen los te laten, de drones van die tijd.
De Perzen raakten nooit zonder munitie, omdat kamelenkaravanen wachtend achter het slagveld verse pijlen leverden in een mum van tijd. Het spervuur stopte nooit. Het machtige Romeinse leger verloor hun cohesie en werd episch gedemoraliseerd. Crassus had aangenomen dat de Perzië uiteindelijk zonder pijlen zouden komen te zitten en gedwongen zouden worden tot close combat. Dat gebeurde niet. Crassus zelf werd uiteindelijk gedood in het midden van een mislukte onderhandeling. Die serieuze strategische nederlaag verbrijzelde de mythe van Romeinse onoverwinnelijkheid – net zoals de oorlog van 2026 voorgoed alle mythes rond het grootste leger in de geschiedenis van de melkweg verbrijzelde. De geschiedenis leert ons dat het mogelijk was om een oorlog te ontwerpen met Perzische pijlen die specifiek bedoeld waren om Crassus en de Romeinse legioenen te vernietigen.
En in een spiegelbeeld, zagen we net een oorlog met Perzische drones en een Gedecentraliseerd leger specifiek bedoeld om de imperiale armada geleid door een neo-Crassus Trump die openlijk een laag bij de grond afpersing/bescherming racket runt en werkt namens een georganiseerde misdaadsyndicaat gelinkt aan een doodscultus entiteit, te wurgen.
Zijn zielige karkas zal de wereld nog even langer blijven belasten. Moge hij de mondiale economie niet vernietigen in het proces.