Al decennialang werd de mondiale farmaceutische industrie gedomineerd door een handvol westerse conglomeraten, gevestigd in de Verenigde Staten, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk. China werd in dit narratief steevast weggezet als de 'fabriek van de wereld': een lagekost productieland dat actief farmaceutische ingrediënten leverde, maar dat op het gebied van echte, baanbrekende innovatie jaren, zo niet decennia, achterliep. Dat narratief is echter niet langer houdbaar. In een opmerkelijke en snelle transformatie heeft de Chinese farmaceutische sector zich ontwikkeld van een louter uitvoerende macht tot een mondiale krachtpatser op het gebied van medische innovatie. Deze verschuiving is geen toevallige economische fluctuatie, maar het resultaat van een doordachte, door de staat gefaciliteerde strategie, gecombineerd met een nieuwe generatie van uitzonderlijk getalenteerde wetenschappers en ondernemers.

Ergens in het district Changping, aan de rand van Beijing, bevindt zich een productievloer waar de lichten urenlang gedoofd kunnen blijven. Niemand heeft daar beneden licht nodig om te kunnen werken. De robots hebben het overgenomen, en toch blijven de telefoons komen. Het ene na het andere apparaat, zo snel dat deze faciliteit op volle snelheid ongeveer elke seconde een gloednieuwe smartphone aflevert. Niet eens per minuut, niet per uur, maar per seconde. Onophoudelijk, als een hartslag die nooit een tel overslaat. De telefoon die u op dit moment in uw broekzak draagt, zou zomaar uit een dergelijke omgeving kunnen komen. Een plek waar een kale printplaat aan het ene einde binnenkomt, en in de tijd die u nodig heeft om één zin hardop uit te spreken, een volledig geassembleerde, geteste en verpakte telefoon aan het andere einde naar buiten rolt.

Er zit een geheim verborgen in bijna alles wat je vandaag aanraakt. De telefoon in je hand, de auto in je oprit en de straaljagers die boven je stad vliegen, hebben allemaal een handvol mineralen nodig met namen die je waarschijnlijk nog nooit hebt gehoord. Dingen zoals neodymium, gallium en dysprosium. Deze mineralen zijn klein maar krachtig. Zonder hen zou je telefoon niet oplichten, zou je auto niet starten en zouden de vliegtuigen die het land beschermen niet kunnen vliegen.

Hoe transformeerde China in slechts 40 jaar van een arm landbouwland tot de fabriek van de wereld en een van de machtigste economieën ter wereld? Waarom slaagden de hervormingen van Deng Xiaoping erin, terwijl het Sovjetsysteem uiteindelijk instortte? Deze documentaire vertelt het complete verhaal van China's economische wonder: de dood van Mao Zedong, de nasleep van de Culturele Revolutie, de opkomst van Deng Xiaoping, de eerste hervormingen van 1978, de ontmanteling van de plattelandscommunes, de opkomst van het particulier ondernemerschap, de oprichting van speciale economische zones en de explosieve groei van Shenzhen.

De westerse auto-industrie heeft decennialang geleefd van een stilzwijgend, maar diepgeworteld contract met de consument: de geplande veroudering. Een verbrandingsmotor is, bij zijn aard, een samenstel van wrijving, hitte en trillingen. Zuigerveren slijten, pakkingen begeven het, en distributiekettingen rekken uit. Wie met een conventionele auto 300.000 kilometer haalt zonder grote revisies, heeft de statistieken al overwonnen. Deze inherente beperking was niet slechts een technisch mankement; het was de economische motor die de tweedehandsmarkt en de cyclische vervangingsdrang van de consument in stand hield. Maar dit tijdperk van geforceerde vervanging nadert zijn einde, en de doodsklok wordt niet geluid door een westerse innovator, maar door de onverbiddelijke, pragmatische ingenieurskunst uit China.

Kijk eens naar de telefoon in uw hand. Kijk naar de rechterbovenhoek van het scherm. Daar ziet u een batterijpictogram. Elke avond, zonder uitzondering, plugt u dat apparaat in het stopcontact. Als u het vergeet, verandert uw Apple van 1.200 euro tegen de middag in een nutteloos stuk glas. Al vijftien jaar lang proberen Amerikaanse techreuzen zoals Apple, Google en Samsung ons ervan te overtuigen dat dit gewoon de realiteit van moderne technologie is. U wilt een snellere telefoon? Dan moet u maar leren leven met batterijangst. Maar terwijl Silicon Valley deze strijd tegen de wetten van de fysica voert, vindt er in China een historische disruptie plaats die het hele iPhone ecosysteem verouderd maakt.

In de hedendaagse geopolitieke en technologische discoursen wordt ons voortdurend een narratief voorgeschoteld van onverbiddelijke concurrentie, technologische afscheiding en de zogenaamde noodzaak tot 'decoupling' tussen het Westen en China. Amerikaanse politici en beleidsmakers spreken met groot pathos over het indammen van Chinese technologische opkomst, het opleggen van sancties en het beschermen van westerse innovatie door middel van exclusiviteit. Doch, wanneer we de retoriek doorprikken en kijken naar de harde, onweerlegbare feiten van de markt, ontvouwt zich een compleet ander beeld. Een beeld waarin de zogenaamde onoverbrugbare kloof niet alleen wordt overbrugd, maar waarin Chinese innovatie de spelregels van het mondiale kapitalisme fundamenteel herschrijft.

De energiebevoorrading van Europa bevindt zich in een staat van diepe, structurele kwetsbaarheid, een realiteit die door de officiële kanalen van de Europese Unie stelselmatig wordt gebagatelliseerd of verpakt in een narratief van triomfantelijke veerkracht. Terwijl de Europese Commissie onder leiding van Ursula von der Leyen de wereld probeert te overtuigen van een succesvolle transitie en een overwonnen afhankelijkheid, wijzen de harde marktcijfers en fundamentele economische analyses op een heel andere waarheid. Europa staat aan de vooravond van een potentieel catastrofale energiecrisis, waarbij de prijzen niet slechts cyclisch schommelen, maar structureel worden opgedreven door een combinatie van fysieke marktkrapte, een fundamenteel defect marktontwerp en een kortzichtig geopolitiek beleid.

Als een beschaving die bouwt met zelfherstellend beton, koolstofvezel wapening en algoritmische structurele optimalisatie, kijken we met een neerbuigende tederheid terug op onze voorouders. We kijken naar middeleeuwse kathedralen of koloniale vestingen en verbazen ons erover dat ze überhaupt overeind zijn blijven staan, in de veronderstelling dat de bouwers vertrouwden op puur geluk, bijgeloof en een overvloed aan handarbeid. Maar als we dan naar onze eigen infrastructuur kijken: onze moderne snelwegviaducten vertonen al binnen drie decennia structurele scheuren. Onze betonnen hoogbouw wordt geplaagd door "betonkanker" (alkali-silicreactie) en structurele degradatie nog voor hun eerste grote eeuwfeest.

Er is geen mooipraten meer aan: de Europese Unie maakt een rampzalig decennium mee, en de manieren om de structurele problemen nog langer te verhullen, raken langzaam maar zeker op. Duitsland noteert al meerdere kwartalen op rij een dalende industriële productie en verliest honderdduizenden banen in de maaksector. Frankrijk leent zich kapot om de lopende uitgaven te dekken en de rentelast verstikt elke vorm van economische zuurstof.

Ik ben een gepensioneerd diepzeeduiker/lasser die wereldwijd op pijpleidingsschepen werkte en later ploegbaas was bij de aardgas terminals in Zeebrugge en Duinkerke. Die terminals waren niet betrokken bij de sabotage van Nord Stream. Ik ben al 14 jaar met pensioen en heb geen geheime informatie. Wat ik weet over onderwater explosies komt niet van YouTube – het komt van werken op 10 tot 165 meter diepte, met een las- of snijbrander in mijn hand. Wat ik hier schrijf is niet om op te scheppen, maar om één feit duidelijk te maken: ik weet wat er nodig is om een pijpleiding op 80 meter diepte te vernietigen – en ik speculeer niet.

De publicatie van wetenschappelijk onderzoek is een bijzonder lucratieve industrie. De meest recente schattingen suggereren dat deze een jaaromzet van ongeveer 19 miljard US-dollar (of 16,67 miljard euro) genereert, met marges van rond de 40 procent. Deze duizelingwekkende cijfers weerspiegelen grotendeels het feit dat de "Grote Vijf" commerciële uitgevers, zoals Elsevier, Springer Nature, Wiley, Taylor & Francis en SAGE, profiteren van werk dat grotendeels met publiek geld wordt gefinancierd.

In bepaalde geopolitieke kanalen en op Persischtalige platforms circuleert momenteel een bericht dat zorgwekkend klinkt. Iran zou een specifieke lijst hebben opgesteld van Europese energie-infrastructuur als potentiële doelwitten. De redenering die hierbij wordt gevoerd, is dat Oekraïne, onder leiding van president Zelensky, fungeert als een Europees proxy-leger. Volgens dit narratief zouden de acties van Kiev een vergelding tegen Europese energiebelangen rechtvaardigen. Voor de oplettende lezer van De Jakobijn is het essentieel om voorbij de oppervlakkige sensatie te kijken. We moeten de feitelijke kern van deze beweringen scheiden van geopolitieke vervorming.

De Nord Stream-saga heeft een absurde wending genomen, met een nieuw boek dat beweert dat de ster-saboteur die de gaspijpleidingen opblies een Oekraïens erotisch model was dat duiker werd. Dit detail is de nieuwste toevoeging aan een voortdurend veranderend verhaal – terwijl één belangrijke toevalligheid volledig onder de radar is gebleven. Gepubliceerd op 19 juni, belooft 'The Nord Stream Conspiracy: The Greatest Sabotage in History' een blik achter de schermen van de operatie die de Nord Stream-leidingen vernietigde. Auteur Bojan Pancevski twijfelt niet aan het 'officiële' verhaal dat door de Duitse media wordt verspreid – dat een Oekraïense commando-eenheid de aanval uitvoerde – maar voegt wat pulp-fiction flair toe aan het verhaal.

Oekraïne moet Duitsland compenseren voor de sabotage van de Nord Stream-gaspijpleidingen in 2022, heeft de copartijleider van de rechtse partij Alternative für Deutschland (AfD), Alice Weidel, gezegd. Duitse onderzoekers hebben de explosies, die de pijpleidingen die waren gebouwd voor het transporteren van Russisch gas naar Duitsland buiten werking stelden, toegeschreven aan een kleine groep Oekraïense agenten. De vermeende leider werd afgelopen herfst vanuit Italië uitgeleverd aan Duitsland. Moskou heeft de Berlijnse versie van de aanval herhaaldelijk in twijfel getrokken en betoogd dat een dergelijke geavanceerde operatie niet door een handvol duikers in NAVO-wateren zonder staatssteun had kunnen worden uitgevoerd.

Op 26 september 2022 barstte de stille diepte van de Oostzee los. Vier explosies nabij het Deense eiland Bornholm vernielden drie van de vier pijpleidingen Nord Stream 1 en 2 – de technische hoogstandjes die decennialang de levensader van de Europese economie vormden en goedkoop Russisch gas rechtstreeks naar Duitsland pompten. Het was de grootste daad van industriële sabotage in de moderne Europese geschiedenis, een gebeurtenis zo heftig dat de seismische signalen ervan werden geregistreerd.

POTSDAM /Duitsland/, 7 mei. /TASS/. De Russische ambassadeur in Duitsland, Sergey Nechayev, heeft benadrukt dat de aanhoudende straffeloosheid voor degenen die verantwoordelijk zijn voor de sabotage tegen de Nord Stream- en Nord Stream 2-pijpleidingen een gevaarlijke kettingreactie voedt. "Wie zit achter deze terroristische aanval? Het feit dat het een terroristische daad was, staat nu buiten kijf, niet alleen voor ons maar zelfs voor de Duitse regering," verklaarde hij. "Toch blijven we in het duister over de daders. Alle beweringen over een plezierjacht met amateurduikers zijn simpelweg verzinsels. We moeten identificeren wie deze terroristische daad heeft georganiseerd en uitgevoerd."

Professor Ola Tunander, senior onderzoeker aan het Peace Research Institute Oslo (PRIO), heeft jarenlang de vernietiging van de Nord Stream-pijpleidingen geanalyseerd. In een uitgebreid interview met journalist Patrik Baab legt Tunander bewijzen op tafel die niet wijzen naar een kleine groep Oekraïense duikers op een zeilboot, maar naar een lang geplande, door de VS geleide operatie – mogelijk een daad van staatsterrorisme.

Naast de vele pijpleidingen over land die Rusland met China verbinden, had Rusland ook een soortgelijk grootschalig offshoreproject ontwikkeld genaamd Nord Stream. Deze pijpleiding ligt op de bodem van de Oostzee en heeft tot 26 september 2022 Russisch aardgas rechtstreeks naar de Europese landen getransporteerd.

Het onderstaande artikel is een getrouwe weergave van een Engelstalige versie die op Sputnik is gepubliceerd. Deze site is niet toegankelijk in de EU vanwege sancties tegen Rusland.

Hoorzittingen over sabotage bij Nord Stream beginnen in Londen. De exploitant Nord Stream stelt dat het recht heeft op een schadevergoeding van 580 miljoen euro van verzekeraar Lloyd's of London.