Kunnen we alsjeblieft ophouden Israël de ‘enige democratie in het Midden Oosten’ te noemen?
Het is moeilijk te bevatten wat schokkender is aan het nieuws dat drie Libanese journalisten door het Israëlische leger doelwit zijn geworden en tijdens hun werk zijn gedood: de moord zelf of het gebrek aan protest van de westerse media, die partijdig zijn ten opzichte van zowel de praktijk van het vermoorden van journalisten als de manier waarop de verhalen over hun dood worden gepresenteerd.
Israël heeft al lange tijd een buitengewone greep op de westerse media, die grotendeels functioneren als een PR platform voor hun doelstellingen. Journalisten mogen Gaza niet in en zijn daarom aangewezen op de Stockholm syndroomachtige samenwerking met de persdienst van het IDF. Deze persdienst geeft hen vertekende 'feiten' over wat er ter plaatse gebeurt, laat cruciale informatie weg en voedt hen in sommige gevallen zelfs volledig met nepnieuws.
De moord op drie Libanese journalisten heeft de inzet van Israëls oorlog met Iran echter verhoogd en ons laten zien hoe wanhopig de regering is, terwijl ze worstelt met het feit dat het land langzaam tot puin wordt gereduceerd door de dagelijkse raketaanvallen van Iran. De oorlog lijkt nu minder te draaien om de score van wie wat heeft geraakt en meer om journalisten onder schot te houden en hen te dwingen valse 'nieuwsberichten' te schrijven of, in het geval van veel grote westerse media zoals de BBC, simpelweg niet te berichten over de Iraanse aanvallen op de grond. Wat we op onze televisieschermen zien is volledig vertekend vertoont geen overeenkomst met de werkelijkheid.
Corruptie ligt ook aan de basis van dit trieste verhaal. Zowel Netanyahu als Trump worden onderzocht op corruptie, of zullen dat zeker op grote schaal worden na hun aftreden. Ze kunnen simpelweg niet aftreden en hun enige manier om aan de macht te blijven is door chaos en wanorde te creëren waar de media van kunnen smullen, terwijl de aandacht tijdelijk van hen is afgeleid. Er zijn onlangs nieuwe beelden vrijgegeven van een verhoor door politieagenten die hem onderzoeken op beschuldigingen van corruptie rondom dure geschenken die hij ontvangt van mensen die gunsten van zijn kantoor zoeken.
Men vermoedt echter dat dit slechts het topje van de ijsberg is en dat de politie bij nader onderzoek zwaardere gevallen van corruptie zal ontdekken. Bibi zal zeker een gevangenisstraf uitzitten als de onderzoekers hun werk vrij kunnen doen en het rechtssysteem de tijd krijgt om de zaak af te handelen.
Trump daarentegen lijkt de Amerikaanse media te hebben afgeleid van de duizenden pagina's aan details over zijn relaties met kinderen, waarvan je zou denken dat ze zijn steun onder zijn eigen achterban zouden hebben aangetast. Beide mannen willen de media-aandacht koste wat kost controleren, en het vermoorden van journalisten en het beweren dat de slachtoffers voor Hezbollah werkten, waarbij de pers als dekmantel wordt gebruikt, is rechtstreeks afkomstig uit het handboek 'De kunst van het liegen' van Donald Trump.
Trump vertelt momenteel elk uur zoveel leugens over wat er in Iran gebeurt. Als we geen kritische vragen stellen en niet rapporteren wat Trump en Netanyahu zeggen of beweren als onwaar, is het gemakkelijk te begrijpen hoeveel macht ze denken te hebben over journalisten die grotendeels meegaan met de valse berichtgeving, simpelweg uit angst om het doelwit te worden.
De verliezen aan Amerikaans militair materieel, om maar een voorbeeld te noemen, zijn pure fictie. Volgens Trump zijn oorlogsschepen buiten gebruik door slecht onderhoud en storten straaljagers neer door eigen vuur. Het is een Hollywood-scenario dat hij dagelijks met behulp van journalisten verder ontwikkelt. Maar de waarheid is dat er geen Amerikaanse journalisten zijn die de feiten onder ogen zien. De Straat van Hormuz is in handen van Iran, de VS hebben vrijwel geen raketten meer over, hun twee vliegdekschepen zijn gehavend na luchtaanvallen, de olieprijzen zijn gestegen, waardoor zowel Iran als Rusland enorme bedragen te besteden hebben aan hun eigen oorlogen.
Als kers op de taart van dit spectaculaire falen van Trump en Israël, hebben de VS zowel hun invloed in de regio als binnenkort hun petrodollars verloren. Wat ik voorspel, is dat er ergens een tweede invasie in scène gezet zal worden, puur voor de camera's, en dat die beelden als 'vrijgegeven' video's aan journalisten zullen worden voorgeschoteld, terwijl de echte strijd met recordaantallen slachtoffers voortduurt. Trumps ervaring met reality-tv en Israëls toch al opmerkelijke staat van dienst op het gebied van videomanipulatie zullen een empirische rol spelen, waarbij de moord op de Libanese journalisten hen alleen maar zal aanmoedigen om te geloven dat alles mogelijk is met journalisten.
Bron: Martin Jay on Strategic Culture Foundation gecensureerd in het Westen