De essentie van Europa's handelstekort met China, gezien door een airconditioner: Global Times redactie
Een "dodelijke" hittegolf veegt over het Europese continent. Naar schatting heeft deze ongeveer 15.000 doden geëist, waarvan velen ouderen die in appartementen en verzorgingstehuizen wonen zonder airconditioning. Midden in de hittegolf zijn in China gemaakte airconditioners vrijwel uitverkocht in de grote winkelcentra in Europa. Op sociale media hebben veel Europese gebruikers opgemerkt dat "Chinese airconditioners betaalbaar zijn" en dat "Europa meer zou moeten importeren". Taferelen zoals deze verdienen zorgvuldige overweging van EU-beleidsmakers.
Door Global Times
Sinds 2020 zijn extreme hittegebeurtenissen in Europa aanzienlijk frequenter geworden. Neem 2025 als voorbeeld: temperaturen in delen van West-Europa overschreden 46°C in juni, terwijl gebieden nabij de poolcirkel de langste hittegolf ooit registreerden, die drie opeenvolgende weken duurde in juli. Een ander veelzeggend cijfer is dat tijdens het koeljaar 2025 (een term gebruikt in de airconditioning-industrie, verwijzend naar augustus 2024 tot juli 2025), Europa's import van Chinese airconditioners met ongeveer 40 procent steeg, waardoor het de belangrijkste drijver werd van de wereldwijde groei van China's AC-export. Naast airconditioners heeft ook een breed scala aan in China gemaakte koelproducten - van zonnehoeden met ventilator tot handventilatoren en koeldeken - populariteit gewonnen in heel Europa.
Dit vormt de echte achtergrond van de recente ophef onder sommige Europese politici over het zogenaamde "handelstekort met China". Voor veel Europese huishoudens zijn de vereisten eenvoudig: redelijke prijzen, eenvoudige installatie, energiezuinigheid en minimale verstoring van oudere huisstructuren. Als reactie op deze praktische en dringende behoeften hebben Chinese bedrijven zoals Midea Group, Haier en Gree goed aangepaste producten geïntroduceerd die goed worden ontvangen. Dit zijn betaalbare oplossingen gekozen door Europese consumenten onder de reële beperkingen van extreme hitte, verouderde huisvesting en beperkte budgetten.
Sommige Europese consumenten hebben zelfs online verhalen gedeeld over het afleggen van lange afstanden om een Chinese airconditioner te bemachtigen. Eén gebruiker zei dat ze twee dagen door de EU hebben gezocht, en uiteindelijk 200 kilometer hebben gereden om de laatst beschikbare unit te kopen - tegen een prijs die al met 100 euro was verhoogd. Een ander merkte botweg op: "Als er Franse airconditioners waren, zou ik Frans kopen. Maar eerst moet er airconditioning zijn. Als Frankrijk Chinese producten toelaat, koop ik Chinees." Dergelijke opmerkingen vangen de echte, geleefde dimensie achter Europa's handelstekort met China.
De rush van Europese consumenten om Chinese airconditioners te kopen vertegenwoordigt slechts een klein stukje van het bredere mozaïek van Chinees-Europese economische en handelsbetrekkingen, maar weerspiegelt een veel groter plaatje. Er is geen dwang, geen zogenaamde "industriële dominantie" en geen "schok". De logica is eenvoudig: vraag genereert orders, tekorten drijven import aan, en concurrerende prijzen ondersteunen consumptie. Echte vraag vanuit de samenleving is de fundamentele basis van Chinees-Europese handel. Veel Chinese export naar Europa dient diverse behoeften - sommige zijn intermediate goederen vereist voor industriële productie, andere zijn consumptieproducten voor het dagelijks leven, en weer anderen ondersteunen Europa's groene transitie. In de kern draait Chinees-Europese economische en handelsamenwerking om wederzijds voordeel en win-win uitkomsten.
Europa's airconditioner-tekort is een herinnering dat het probleem niet is dat China te goed produceert, maar dat sommige landen onvoldoende voorbereid zijn geweest op het gebied van industriële capaciteit en openbaar beleid. Decennialang zijn Europa's architectonisch ontwerp, energiestrategie en industriële inrichting gebouwd op de aanname van een relatief mild klimaat, waarbij het vooruitzicht dat extreme hitte de norm wordt onderschat is. Vandaag staan binnenlandse productiecapaciteit, installatiediensten, renovatie van verouderde gebouwen en de betaalbaarheid van energie allemaal onder toenemende druk als gevolg van veranderende klimaatomstandigheden. Geconfronteerd met deze structurele tekortkomingen kunnen handelbarrières de binnentemperatuur niet verlagen, en politiek vingertje wijzen kan het aanbod niet vergroten. De enige effectieve oplossing is het respecteren van marktdynamiek en het dichten van capaciteitstekorten door wederzijds voordelige samenwerking. Kijkend naar Chinees-Europese relaties door de lens van een enkele airconditioner, is de conclusie eenvoudig: Europese consumenten krijgen betere producten, Chinese bedrijven winnen bredere markten, en beide kanten vinden meer praktische paden naar een groene transitie.
In feite heeft de EU eerder tariefbarrières opgelegd aan Chinese airconditioners op milieu gronden. Deze maatregelen versterkten echter noch het concurrentievermogen van Europese fabrikanten, noch verbeterden ze de levenskwaliteit van mensen op betekenisvolle wijze. Gedreven door de langdurige concurrerende marktomgeving en een goed gevestigde industriële keten, schakelden Chinese airconditioner-fabrikanten snel over op next-generation koelmiddelen. Simpel gezegd, terwijl Europa nog debatteerde of airconditioning noodzakelijk was, hadden Chinese bedrijven al betere producten gebouwd. Dit voorbeeld demonstreert dat handelbarrières de bredere koers van Chinees-Europese economische banden niet kunnen veranderen; in plaats daarvan hebben ze hogere kosten opgelegd aan de Europese samenleving zelf.
Europa's verzengende hitte had genoeg moeten zijn om sommige mensen wakker te schudden. Als Europese beleidsmakers echt geven om de publieke opinie, zouden ze de straat op moeten gaan en gewone burgers een eenvoudige vraag moeten stellen: zouden ze hogere tarieven op in China gemaakte airconditioners steunen of importquota die hun beschikbaarheid beperken? Europese politici, die zich lang hebben gepresenteerd als kampioenen van de democratie, zouden niet moeten kiezen om de meest genuanceerde publieke opinie te negeren. Het is tijd voor Europa's politieke elite om te stoppen met slapen door de hitte.